زندگى آية الله برقعى را به دو بخش مىتوان تقسيم كرد ؛ بخشى كه جنبهء علمى و حوزوى داشت ، و بخشى كه در جريان اوضاع اجتماعى قرار گرفت . در بخش نخست ، دانش مىاندوخت و دانش مىپراكند ، كتاب مىنوشت و راه روحانيّت را مىپيمود . و در عين حال ، علوم جديد را تأييد مىكرد و به روشن كردن افكار عمومى و بيدارى مردم كمك مىنمود . در سال 1300 شمسى كه آية الله حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى به قم آمد و به تأسيس حوزهء علميّه همّت گماشت ، آية الله برقعى در پيشرفت حوزه و وضع طلّاب مجاهدات ثمربخشى مبذول داشت . وى عقيده داشت كه تحصيلات طلّاب بايد با برنامه پيش رود و از آنان بايد امتحان به عمل آيد تا آنان كه صلاحيّت تحصيل و استعداد پيشرفت دارند بمانند ، و او معتقد بود كه طلّاب بايد با زمان پيش بروند و با علوم جديد آشنا شوند . و با همين انديشه بود كه دبستانى به نام « حيات » ( در سال 1313 ) و دبيرستانى به همان نام ( در سال 1315 ) را بنيان نهاد ، كه سپس هر دو به نام « سنايى » نامگذارى شد . آية الله برقعى با آنكه در كسوت روحانيّت بود ، نويسنده‌اى توانا و محقّقى گرانمايه و انديشمندى عاليقدر بود ، قلمى رسا و نثرى شيوا و دلپذير داشت و بيش از پنجاه جلد كتاب تأليف كرد و آنچه تاكنون طبع و نشر گرديده به شرح زير است : 1 - كانون احساسات ( پيرامون زندگى حسين بن على عليهما السّلام ) . 2 - بامداد روشن ( در اسرار صلح امام حسن عليه السّلام با معاويه ) . 3 - كاخ دلاويز ( دربارهء زندگى و آثار شريف رضى ) . 4 - راهنماى دانشوران ( در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ) . 5 - مهر تابان ( دربارهء زندگى و شخصيّت امام على عليه السّلام ) . 6 - جلوهء حق ( مختصر مهر تابان ) . 7 - تذكرهء مبتكران ( دربارهء مبتكران هر علم و فن ) . 8 - راهنماى قم ( تاريخ شهر قم و آستانهء مقدّسه ) .